نحوه نوشتن نقشه های ماشینکاری CNC با GD&T و تلورانس هایی که تامین کنندگان می توانند به طور دقیق نقل قول کنند

 نحوه نوشتن نقشه های ماشینکاری CNC با GD&T و تلورانس هایی که تامین کنندگان می توانند به طور دقیق نقل قول کنند 

16-11-2026

نحوه نوشتن نقشه‌های ماشینکاری CNC با GD&T و تلورانس‌هایی که تامین‌کنندگان می‌توانند به طور دقیق نقل‌قول کنند، مهم است زیرا خوانندگان به یک پاسخ واضح و عملی برای ماشین‌کاری CNC نیاز دارند. این مقاله موضوع را به پیش نیازها قبل از پیش‌نویس نقشه CNC تقسیم می‌کند، قبل از افزودن هر گونه GD&T یک بلوک پیش‌فرض با تحمل عمومی تنظیم می‌کند، قبل از ارسال قسمت، محدودیت‌های طراحی برای CNC را اعمال می‌کند تا خواننده بتواند از درک به سمت تصمیم‌گیری بدون کرک حرکت کند.

پیش نیازهای قبل از پیش نویس نقشه CNC

نمودار برچسب دار که پنج پیش نیاز برای تعریف قبل از تهیه نقشه ماشینکاری CNC را نشان می دهد، از جمله عملکرد قطعه، مشخصات مواد، تلورانس ها و پرداخت سطح، محدودیت های راه اندازی ماشینکاری، و کمیت با کنترل بازبینی

قبل از کشیدن یک خط، این پنج ورودی را تعریف کنید. هر کدام از آنها به یک پیام خاص در نقشه تمام شده نقشه می‌دهند، و از دست دادن هر یک از آنها شایع‌ترین دلیل تاخیر در نقل قول و کار مجدد با فروشگاه‌های CNC است.

بیشتر قیمت‌های متورم یا متناقض CNC با طراحی شروع می‌شوند، نه فروشگاه. تلورانس‌های محدود، مغازه‌ها را مجبور می‌کند تا هر ویژگی را به عنوان یک ویژگی دقیق قیمت‌گذاری کنند. ابتدا نقاشی را اصلاح کنید، سپس نقل قول ها را مقایسه کنید.

مرحله 1: تعریف تابع قبل از ابعاد.

  • چی: تناسب جفت گیری، آب بندی وجه ها و مسیرهای بار برای هر قسمت را فهرست کنید.
  • چرا: فقط این ویژگی ها کنترل دقیق را توجیه می کند.
  • چگونه: هر ویژگی را در یادداشت های خود به عنوان مهم یا استاندارد علامت گذاری کنید.

مرحله 2: یک بلوک تلورانس پیش فرض را تنظیم کنید.

  • چی: به استانداردی مانند ISO 2768-m در بلوک عنوان اشاره کنید.
  • چرا: هر بعد بدون برچسب یک تحمل معمولی و شناخته شده دارد.
  • چگونه: یک بار بلوک را اضافه کنید، سپس ویژگی های استاندارد را به حال خود رها کنید.

مرحله 3: GD&T را برای ویژگی های حیاتی رزرو کنید.

  • چی: نوارهای ASME Y14.5-2018 را فقط روی حفره های بلبرینگ و سطوح جفت استفاده کنید.
  • چرا: هر فراخوانی زمان بازرسی را اضافه می‌کند که قیمت آن فروشگاه‌ها است.
  • چگونه: روش بازرسی را در کنار هر پیام بنویسید، مانند CMM یا گیج حفره.

مثال: محفظه پمپ دارای سوراخ یاتاقان Ø25 H7 و یک صفحه فلنج است که تا 0.05 میلی متر صاف نگه داشته می شود. بقیه موارد از ISO 2768-m استفاده می کنند. تامین کننده دقیقاً بررسی می کند که کدام دو ویژگی درایو بازرسی است.

مرحله 4: ورودی ها را جمع آوری کنید و نقش ها را تعیین کنید.

  • حجم سالانه، مواد مورد نظر و نیازهای پایان سطح را جمع آوری کنید.
  • یک مالک طراحی، یک بازبینی کننده تولید یا کیفیت و یک خریدار را برای مالکیت RFQ تعیین کنید.

زمان بودجه: 1 تا 2 روز برای پیش نویس و بررسی یک نقاشی برنامه ریزی کنید. سپس 1 تا 2 هفته فرصت دهید تا قیمت های 3 تا 5 مغازه را جمع آوری کنید.

اشتباه رایج: تشدید تحمل ها "برای ایمن بودن". این به هر ویژگی هزینه می افزاید و ابعاد اندکی را که مهم هستند پنهان می کند.

نکته حرفه ای: نقل قول ها را خط به خط مقایسه کنید. اگر قیمت یکی از مغازه‌ها متمایز است، بررسی کنید که کدام ویژگی‌ها به‌عنوان کم تلقی می‌شوند.

یادداشت ویرایشگر: قبل از انتشار، هر ضریب هزینه استفاده شده در این بخش را در برابر قیمت‌های فروشگاه خود تأیید کنید.

آیا آماده هستید بسته RFQ خود را قبل از ارسال آن بررسی کنید؟ نقاشی خود را برای بررسی ارسال کنید.

قبل از افزودن هر گونه GD&T یک بلوک تحمل عمومی پیش فرض را تنظیم کنید

یک یادداشت با تحمل عمومی به بلوک عنوان اضافه کنید، و هر بعد بدون تحمل خودش آن را به ارث می برد. برای اکثر قطعات ماشینکاری شده، ISO 2768-m (متوسط) کلاس شروع مناسب است. تلورانس های صریح را برای چند ویژگی که تناسب یا عملکرد را کنترل می کنند، رزرو کنید.

چرا اهمیت دارد: یک بعد نامشخص به تلورانس استاندارد مغازه برمی گردد. فروشگاه‌ها تجهیزات و بازرسی را بر اساس آن استاندارد برنامه‌ریزی می‌کنند، بنابراین آن‌ها را سریع‌تر و ارزان‌تر از یک تلورانس کاملاً محکم ارائه می‌کنند.

نحوه تنظیم آن (حدود 30 دقیقه، به علاوه یک بررسی):

  1. کلاس را انتخاب کنید "ISO 2768-m" را در بلوک عنوان بنویسید. فقط در مواردی از -f استفاده کنید که ابعاد غیرعملکردی هنوز به کنترل دقیق تری نیاز دارند.
  2. اگر استاندارد شما به آنها نیاز دارد، پیش فرض های هندسی را اضافه کنید. ISO 2768-2 راستی، صافی، زاویه و تقارن را با کلاس های H، K و L پوشش می دهد. این پیش فرض ها را یک بار در بلوک تنظیم کنید، نه ویژگی به ویژگی.
  3. محدوده را بیان کنید. بنویسید «مگر اینکه غیر از این مشخص شده باشد، همه ابعاد غیر قابل تحمل در ISO 2768-m». دامنه مبهم باعث بیشتر سوالات نقل قول می شود.
  4. تلورانس های صریح را فقط به ویژگی های عملکردی اختصاص دهید. حفره‌های بلبرینگ، صورت‌های جفت‌گیری، و داتوم‌ها پیام‌های GD&T را دریافت می‌کنند. بقیه موارد به صورت پیش فرض باقی می مانند.
  5. قبل از آزادسازی، بلوک را با سرنخ بازرسی مغازه بررسی کنید. بپرسید که گیج‌ها و روتین‌های CMM آن‌ها از کدام کلاس پیش‌فرض پشتیبانی می‌کنند.

مثال: یک مسکن 40 بعد دارد. چهار مورد کاربردی هستند: دو سوراخ، یک صورت جفت گیری، و یک الگوی سوراخ. 36 مورد دیگر پیش‌فرض را در نظر می‌گیرند، بنابراین فروشگاه چهار ویژگی را با استاندارد دقیق بررسی می‌کند.

اشتباه رایج: کپی کردن یک تلورانس شدید در کل قسمت "برای ایمن بودن". سپس هر ویژگی به سطح هزینه‌های بالا منتقل می‌شود و فروشگاه تمام 40 ابعاد را با استانداردهای دقیق‌تری بررسی می‌کند.

محرک های هزینه و تصمیمات ترسیمی پشت آنها:

راننده هزینه تصمیم ترسیم که آن را حرکت می دهد
زمان راه اندازی تعداد جهت گیری ها و طرح های مبنا
نرخ ساعتی ماشین سخت ترین تلورانس، که کلاس ماشین را تعیین می کند
ضایعات مواد و انبار اندازه موجودی مورد نیاز برای کمک هزینه های مبنا و پایان
اندازه دسته مقدار توزیع هزینه راه اندازی

مدل گویا (اعداد جایگاه‌دار، نه قیمت‌های بازار): کل راه اندازی 800 دلار، نرخ دستگاه 80 دلار در ساعت، چرخه 10 دقیقه ای و 6 دلار مواد برای هر قطعه را فرض کنید.

  • 50 عدد: راه اندازی 16 دلار به هر قسمت اضافه می کند. مجموع هر قسمت حدود 35.33 دلار است و راه اندازی تقریباً 45٪ آن است.
  • 5000 عدد: راه اندازی به ازای هر قسمت 0.16 دلار اضافه می کند. مجموع هر قسمت حدود 19.49 دلار است و راه اندازی زیر 1٪ است.

یک تغییر تلورانس که 20٪ به زمان چرخه اضافه می کند، 2.67 دلار به ازای هر قطعه اضافه می کند. در 5000 قطعه، این حدود 13333 دلار است.

قبل از ارسال قطعه، محدودیت های Design-for-CNC را اعمال کنید

سریع‌ترین راه برای جلوگیری از رد RFQ این است که همه ویژگی‌ها را در برابر آنچه که یک کاتر می‌تواند از نظر فیزیکی به آن دست پیدا کند، قبل از اینکه نقاشی از میز شما خارج شود، بررسی کنید. ویژگی ای که هندسه ابزار را می شکند، عملیات ثانویه، ابزار ویژه یا نقل قول مجدد را مجبور می کند. این بررسی نسبت به رفت و برگشتی که از آن جلوگیری می کند زمان کمتری می برد.

توجه داشته باشید که این بخش از هندسه ماشینکاری استفاده می کند، نه نتایج معیار. آزمون واریانس قیمت در مغازه ها هنوز کامل نشده است، بنابراین هیچ نتیجه ای از آن در اینجا ظاهر نمی شود.

مرحله 1: گوشه های داخلی را بررسی کنید

چی: تأیید کنید که هر گوشه داخلی شعاع دارد.

چرا: یک برش گرد نمی تواند گوشه داخلی تیز ایجاد کند. گوشه های تیز نیاز به EDM یا تکمیل دستی دارند که هزینه و زمان را افزایش می دهد.

چگونه: شعاع را با آسیاب انتهایی استاندارد مطابقت دهید. یک کاتر با شعاع r می تواند گوشه ای محکم تر از r ایجاد کند. آسیاب انتهایی 1/4 اینچی (6.35 میلی متر) حداقل شعاع گوشه ای 3.175 میلی متری (1/8 اینچ) ایجاد می کند. آن را روی نقاشی صدا بزنید.

اشتباه رایج: کشیدن گوشه های داخلی تیز روی جیب ها، سپس اضافه کردن تلرانس گوشه های محکم. گوشه نمی تواند فراخوانی را که طراحی درخواست می کند نگه دارد.

مرحله 2: عمق جیب را در مقابل عرض بررسی کنید

چی: عمق جیب را با باریک ترین دهانه ای که برش داده اید مقایسه کنید.

چرا: جیب های عمیق و باریک به ابزارهای بلند نیاز دارند. ابزارهای بلند منحرف می شوند، پچ پچ می کنند و دقت کمتری برش می دهند.

چگونه: از فروشگاه خود حداکثر نسبت عمق به عرض آن را در طول ابزار مورد نیاز خود بخواهید. جیب را باز کنید یا عمق را در جایی که نسبت محکم است کاهش دهید.

مرحله 3: ضخامت دیوار و وب را بررسی کنید

چی: اطمینان حاصل کنید که دیوارها و شبکه های نازک از ماشین کاری و جابجایی جان سالم به در می برند.

چرا: ویژگی‌های نازک در حین برش می‌لرزند و می‌توانند پس از بستن یا کاهش تنش دچار اعوجاج شوند.

چگونه: حداقل ضخامت دیوار آن را برای متریال خود از مغازه بخواهید. در صورتی که این ویژگی به حداقل نیاز دارد، یک یادداشت روی نقاشی اضافه کنید.

مرحله 4: نسبت های عمق سوراخ را بررسی کنید

چی: عمق سوراخ را با قطر مقایسه کنید.

چرا: سوراخ‌های عمیق به مته‌های مخصوص یا چرخه‌های پیک نیاز دارند که زمان چرخه را کاهش می‌دهند و هزینه را افزایش می‌دهند.

چگونه: در صورت امکان از اندازه های مته استاندارد استفاده کنید. اگر به یک سوراخ عمیق نیاز دارید، ابتدا محدودیت عمق مغازه را تأیید کنید.

مرحله 5: اندازه ابزار استاندارد را مشخص کنید

چی: ابعادی را انتخاب کنید که با برش و مته استاندارد مطابقت داشته باشد.

چرا: ابزار استاندارد موجود است و سریع بارگیری می شود. اندازه های عجیب و غریب اغلب به ابزارهای سفارشی نیاز دارند.

چگونه: قطر سوراخ‌های گرد و شعاع‌های جیبی به اندازه‌های مته استاندارد و آسیاب انتهایی. فقط زمانی که قطعه به آن نیاز دارد، اندازه غیر استاندارد را انتخاب کنید.

نکته حرفه ای: یک برگه قابلیت مشترک داشته باشید

با هر مغازه ای که استفاده می کنید یک برگه یک صفحه بسازید. حداقل شعاع گوشه، محدودیت عمق، حداقل دیوار و اندازه ابزار استاندارد را فهرست کنید. پس از هر چرخه مظنه، زمانی که متوجه شدید کدام محدودیت‌ها واقعاً یک فروشگاه اعمال می‌کند، برگه را به‌روزرسانی کنید. قابلیت بسته به دستگاه متفاوت است، بنابراین ورق سریعترین مرجع شما می شود.

تخمین زمان: برای یک قسمت نسبتاً پیچیده با حدود 20 ویژگی، تقریباً 30 تا 60 دقیقه برای بررسی کامل انتظار دارید. این زمان بسیار کمتر از یک چرخه نقل قول مجدد است.

اگر می خواهید قبل از ارسال، قابلیت های فروشگاه را با هم مقایسه کنید، با تیم ما تماس بگیرید تا از طریق هندسه قسمت خود صحبت کنید.

پیام‌های GD&T محکم را فقط به ویژگی‌های کاربردی گره بزنید

فقط روی حفره‌های بلبرینگ، وجه‌های جفت‌گیری، و ویژگی‌های مبدأ، پیام‌های فشرده GD&T را قرار دهید. به هر چیز دیگری یک تحمل عمومی بدهید. روش بازرسی را در کنار هر آگهی بنویسید تا فروشگاه بتواند آن را قیمت گذاری کند.

برخی از تیم‌ها برای ایمن بودن، فراخوان‌های فشرده را به هر ویژگی اضافه می‌کنند. این رویکرد هزینه بیشتری دارد. هر فراخوان اضافی، راه‌اندازی، تثبیت و زمان CMM را به هر قسمت در اجرا اضافه می‌کند.

مرحله 1: ویژگی ها را به لایه ها مرتب کنید

  • چی: ردیف 1 عملکردی است ( سوراخ ها، جفت شدن چهره ها، مبنا). ردیف 2 فقط برای اندازه مناسب است. ردیف 3 همه چیز دیگری است، مانند جیب ها و سوراخ های خالی.
  • چرا: فقط سطح 1 نحوه جفت شدن، مکان یابی یا چرخش قطعه را کنترل می کند.
  • چگونه: بپرسید که آیا یک ویژگی قسمت دیگری را لمس می کند، بار را حمل می کند یا مرجعی را تنظیم می کند. اگر نه، سطح 3 است.

مرحله 2: فراخوانی منطبق را اعمال کنید

  • چی: برای حفره یاتاقان، قطر، استوانه و موقعیت را به مبدا فراخوانی کنید. برای جفت شدن صورت، صافی و عمود بر یک مبدأ را صدا کنید.
  • چرا: این فراخوان ها تناسب را تعریف می کنند. محدودیت های سخت در جاهای دیگر هزینه را بدون بهبود عملکرد اضافه می کند.
  • چگونه: ویژگی های سطح 3 را روی بلوک تحمل عمومی (مثلا ISO 2768-m) نگه دارید.

مرحله 3: به روش بازرسی توجه کنید

  • چی: "CMM" یا "Go/no-Guge gauge" را در کنار هر پیام بنویسید.
  • چرا: فروشگاهی که "CMM، 100%" را می بیند، بازرسی را قیمت گذاری می کند. مغازه ای که هیچ چیز را نمی بیند، بدترین را فرض می کند.
  • چگونه: هر فراخوانی را به عنوان 100٪ یا نمونه برداری علامت گذاری کنید.

مرحله 4: حداقل شعاع داخلی و دیوار را تعریف کنید

  • چی: شعاع گوشه داخلی و حداقل ضخامت دیوار را بیان کنید.
  • چرا: یک شعاع نامشخص به هر فروشگاه اجازه می دهد ابزار و فرآیند خود را انتخاب کند.

مثال فرضی RFQ

یک محفظه آلومینیومی فرضی دارای سوراخ یاتاقان Ø30، یک صفحه جفت و چهار جیب داخلی است. نقشه فقط داده A را فهرست می کند. هیچ شعاع برای گوشه های جیب نمی دهد.

سه فروشگاه فرضی سه بخش مختلف را نقل می کنند:

  • فروشگاه 1 گوشه های داخلی تیز را فرض می کند و یک عملیات ثانویه را نقل می کند.
  • فروشگاه 2 شعاع کوچکی را در نظر می گیرد و میل های انتهایی استاندارد را نقل می کند.
  • فروشگاه 3 شعاع بزرگتری را در نظر می گیرد و مجموعه ابزار متفاوتی را نقل می کند.

خریدار نمی تواند این قیمت ها را مقایسه کند. راه حل یک چارچوب داده واضح و مجوزهای صریح است.

طراحی اصلاح شده (مقادیر فرضی)

  • داده A: صورت جفت گیری مبحث B: محور سوراخ داده C: صورت جانبی
  • سوراخ Ø30 H7: استوانه ای 0.01 میلی متر، موقعیت 0.05 میلی متر تا A|B، CMM 100%.
  • صورت جفت گیری: مسطح بودن 0.02 میلی متر، نمونه برداری از CMM.
  • گوشه های جیب: R0.8 دقیقه [بر اساس برگه قابلیت منتشر شده تأمین‌کننده تأیید کنید.]
  • ضخامت دیوار: 1.5 دقیقه [بر اساس برگه قابلیت منتشر شده تأمین‌کننده تأیید کنید.]

برگه سوالات تامین کننده

  1. کدام قطر ابزار حداقل شعاع داخلی را تعیین می کند؟
  2. حداقل ضخامت دیوار را در جیب هایی با این عمق نگه می دارید؟
  3. کدام پیام‌ها را 100% بررسی می‌کنید؟
  4. آیا نقل قول شما شامل زمان CMM در هر فراخوانی می شود؟
  5. آیا می توانید محدودیت های توانایی منتشر شده خود را برای این مقادیر ذکر کنید؟

نکته حرفه ای: از یک مهندس ساخت بخواهید علامت گذاری کند که کدام یک از قطعات را بررسی می کند. فهرست آنها معمولاً نقاشی را به نصف کاهش می دهد.

مواد را بر اساس ماشینکاری، هزینه و الزامات بخش انتخاب کنید

ماتریس انتخاب مواد برای ماشینکاری CNC با مقایسه ماشینکاری، هزینه نسبی و مناسب بودن بخش برای آلومینیوم، فولاد ضد زنگ، فولاد آلیاژی، برنج و پلاستیک های مهندسی

از این ماتریس به عنوان نقطه شروع استفاده کنید: ماشین‌کاری زمان چرخه و سایش ابزار را هدایت می‌کند، هزینه منعکس‌کننده زمان خام و زمان ماشین‌کاری است، و الزامات بخش (مانند زیست سازگاری پزشکی یا قدرت به وزن هوافضا) اغلب قبل از مقایسه هزینه، زمینه را محدود می‌کنند. رتبه بندی ها نشان دهنده هستند. انتخاب نهایی را با ماشینکار خود در برابر تلورانس ها و حجم های خاص خود تأیید کنید.

ابتدا مواد را از عملکرد قطعه انتخاب کنید. سپس هر نامزد را در برابر ماشین کاری، هزینه و قوانین بخش که باید رعایت کند، آزمایش کنید. عادت، مانند همیشه مشخص کردن 316 یا استفاده مجدد از آلیاژ آخرین کار، اغلب زمان چرخه و هزینه ابزار را اضافه می کند.

مرحله 1: بار و محیط را تعریف کنید.

  • چی: بارها، دمای کارکرد، قرار گرفتن در معرض خوردگی و هرگونه تماس با غذا یا بافت بدن را فهرست کنید.
  • چرا: این حداقل مقاومت و مقاومت در برابر خوردگی را تعیین می کند. هر چیزی بالاتر از این حداقل هزینه را بدون اضافه کردن عملکرد اضافه می کند.
  • چگونه: برای هر نیاز یک جمله بنویسید، مانند «حمل بار، فقط رطوبت داخلی».

مرحله 2: نامزدها را در سه نقطه مقایسه کنید.

  • ماشین کاری: مغازه با چه سرعتی می تواند برش دهد و ابزارها چقدر سریع می پوشند.
  • هزینه: قیمت سهام خام به اضافه زمان ماشین.
  • الزامات بخش: گواهینامه ها و قابلیت ردیابی خریدار باید دریافت کند.

به عنوان مثال، آلومینیوم 6061 برای یک مسکن عمومی مناسب است. 316 ضد زنگ برای بخش پزشکی یا تماس با مواد غذایی مناسب است. ماشین‌های ضدزنگ کندتر می‌شوند و ابزارها سریع‌تر می‌پوشند، بنابراین هندسه یکسان بیشتر طول می‌کشد و درج‌های بیشتری مصرف می‌کند.

مرحله 3: موجودی را با فروشگاه تأیید کنید. بپرسید که کدام نمرات و اندازه نوارها را در اختیار دارند. نمرات غیر انبار شده زمان تحویل را اضافه می کند و شما برای این انتظار هزینه می پردازید.

اشتباه رایج: تعیین یک آلیاژ با استحکام بالا در جایی که یک آلیاژ استاندارد با شرایط بار مطابقت دارد. مواد سخت تر هر برش را کند می کند و هیچ ارزشی به قطعه اضافه نمی کند.

مثال فرضی RFQ

یک خریدار یک RFQ برای یک مسکن کوچک با سوراخ یاتاقان، وجه جفت‌گیری و سه جیب داخلی ارسال می‌کند. این نقشه هیچ چارچوب مرجع و شعاع گوشه داخلی ندارد. سه مغازه سه بخش مختلف را نقل می کنند:

  • فروشگاه A (فرضی): گوشه های داخلی تیز را فرض می کند که به ابزار کوچکتر و تنظیمات اضافی نیاز دارند. قیمت هر قسمت 48 دلار
  • فروشگاه B (فرضی): شعاع گوشه ای 3 میلی متری را در نظر می گیرد. قیمت هر قسمت 36 دلار
  • فروشگاه C (فرضی): از سوراخ به عنوان مبنا اولیه استفاده می کند و بازرسی را محکم می کند. قیمت هر قسمت 61 دلار

خریدار نمی تواند این قیمت ها را مقایسه کند. هر مغازه یک قطعه متفاوت قیمت می‌داد.

اصلاحات طراحی اصلاح شده:

  • نقطه اولیه A در وجه جفت گیری، نقطه ثانویه B در محور سوراخ.
  • شعاع گوشه داخلی حداقل R3، در نقاشی خوانده شده است.
  • حداقل ضخامت دیوار برای هر ماده تنظیم شده است، با مقدار مشخص شده برای تأیید در برابر برگه قابلیت منتشر شده تأمین کننده هدف شما.
  • تحمل محکم فقط روی سوراخ و صورت جفت گیری. تحمل استاندارد در جاهای دیگر.

برگه سوالات تامین کننده:

  1. کدام نمرات و اندازه نوارها را در اختیار دارید؟
  2. چه شعاع گوشه داخلی را بدون تنظیمات اضافی برش می دهید؟
  3. حداقل ضخامت دیوار در این ماده چقدر است؟
  4. از کدام داده برای مکان حفره استفاده می کنید؟
  5. چه سوابق بازرسی با هر لات همراه است؟

نکته حرفه ای: نمرات انبار شده را در ما بررسی کنید صفحه محصولات ماشینکاری CNC یا با تیم ما تماس بگیرید قبل از نهایی کردن مطالب

برخی از خریداران برای هر قسمت 316 را برای جلوگیری از اختلاط مشخص می کنند. با این حال، این زمان ماشینکاری را به محفظه هایی که هرگز به آن نیاز ندارند اضافه می کند. به جای آن قانون را در صورتحساب مواد تنظیم کنید.

حدود یک تا دو ساعت برای هر عضو خانواده برای اجرای این بررسی برنامه ریزی کنید.

بدانید که چگونه یک فروشگاه قیمت CNC شما را خط به خط می‌سازد

قیمت CNC مجموعه ای از محرک های هزینه است: راه اندازی، زمان ماشین، مواد، بازرسی و تکمیل. هر راننده به تصمیمی در مورد نقاشی شما بازمی گردد. وقتی هر خط را به آن تصمیم مرتبط می‌کنید، می‌توانید آن را به چالش بکشید، با آن مذاکره کنید و مغازه‌ها را با شرایط مساوی مقایسه کنید.

مرحله 1: هر خط را به یک تصمیم ترسیمی ترسیم کنید

چی: هر خط نقل قول و ویژگی طراحی پشت آن را فهرست کنید.

چرا: هزینه راه اندازی با هر جهت گیری قطعه ای که مغازه نیاز دارد افزایش می یابد. زمان ماشین با تلورانس های سخت و ابزارهای کوچک افزایش می یابد. زمان بازرسی با تعداد ویژگی های تحمل شده افزایش می یابد.

چگونه: برای هر خط، بپرسید کدام بعد، مبنا یا نت آن را هدایت می کند.

سناریوی فرضی: RFQ شما یک محفظه آلومینیومی کوچک با سوراخ بلبرینگ Ø22 H7، یک صفحه جفت با صافی 0.05 میلی متری و سه جیب داخلی را پوشش می دهد. طراحی حفره و صورت را نامگذاری می کند اما ترتیب مبنا را تعیین نمی کند. همچنین شعاع گوشه داخلی را نامشخص می گذارد.

سه مغازه این نقاشی را نقل می کنند. تمام مقادیر زیر فرضی هستند:

فروشگاه A فروشگاه B فروشگاه سی
داده را خوانده است اول صورت، دوم مته ابتدا حوصله کنید فقط صورت
تنظیمات 2 3 2
گوشه های جیب R0.5 فرض شده است گوشه های تیز، عملکرد اضافی R0.2 فرض شده است
بازرسی بی حوصله و صورت سوراخ، صورت، جیب هیچ کدام فهرست نشده است
قیمت واحد 412 دلار 538 دلار 355 دلار

فروشگاه C ارزان ترین به نظر می رسد. از بازرسی حفره صرفنظر می کند و فرض می کند شعاع گوشه ای که ابزار شما ممکن است به آن نرسد. فقط بعد از اینکه پایه را درست کردید مقایسه کنید.

مرحله 2: پایه را در نقاشی ثابت کنید

چی: ابهامی که هر مغازه را مجبور به حدس زدن می کرد را برطرف کنید.

چرا: مغازه ها قیمتی را می دهند که در نقاشی آمده است. یادداشت های مبهم ریسک هزینه را به شکل قیمت های بالاتر یا دوباره کاری بعدی به شما منتقل می کند.

چگونه (بازبینی های فرضی):

  • چارچوب داده: A = صورت جفت گیری (اولیه)، B = محور سوراخ (ثانویه)، C = وجه جانبی (ثالثیه). هر داده را در قاب کنترل ویژگی نام ببرید.
  • گوشه های داخلی: حداقل R0.5 حداقل شعاع داخلی منتشر شده توسط تامین کننده هدف خود را تأیید کنید.
  • ضخامت دیوار: حداقل 1.5 میلی متر بین جیب و دیوار بیرونی. مطابق با محدودیت دیوار نازک تامین کننده تأیید کنید.
  • تحمل ها: H7 روی سوراخ و 0.05 میلی متر صافی فقط روی صورت. یک تلورانس عمومی را در جای دیگری اعمال کنید. هر ویژگی فشرده اضافی، بازرسی و احتمالاً راه اندازی را اضافه می کند.

مرحله 3: یک برگه سوال تامین کننده ارسال کنید

  1. از کدام ترتیب مبنا برای راه اندازی استفاده کردید؟
  2. این قیمت شامل چند راه اندازی است؟
  3. چه شعاع گوشه داخلی قیمت گذاشتید؟
  4. کدام ویژگی در گزارش بازرسی ظاهر می شود؟
  5. آیا مواد و تکمیل خطوط جدا هستند؟

نکته حرفه ای: یک مظنه قیمتی با تنظیم، زمان ماشین، مواد، بازرسی و تکمیل به عنوان خطوط جداگانه درخواست کنید. سپس خط به خط مقایسه کنید، نه بر اساس کل.

اشتباه رایج: پذیرش کمترین مجموع بدون بررسی تلرانس ها، مواد و بازرسی. قیمت فروشگاه C ممکن است منعکس کننده کار حذف شده باشد، نه کارایی.

زمینه قیمت گذاری: در 50 قطعه، راه‌اندازی روی چند قسمت پخش می‌شود، بنابراین اغلب بر قیمت واحد غالب است. در چندین هزار قطعه، زمان ماشین غالب است. قبل از قضاوت در مورد قیمت، بررسی کنید که قیمت پیشنهادی شما در کدام رژیم قرار می گیرد.

مبادله: سفت کردن یک سوراخ از H7 به تلرانس ریزتر ممکن است یک مرحله راه اندازی یا بازرسی اضافه کند. قبل از پذیرش آن تغییر را به عنوان یک خط جداگانه بخواهید.

تلاش: حدود دو ساعت انتظار داشته باشید که نقشه را اصلاح کنید و یک برگه مقایسه سه نقل قولی بسازید.

ریسک: تغییر داده ها پس از انتشار RFQ، هر نقل قول را بازنشانی می کند. طرح اصلاح شده را به یکباره به همه مغازه ها ارسال کنید.

برای منبع، بررسی کنید گزینه های ماشینکاری CNC یا [درخواست یک نقل قول دقیق] (https://www.wldmachinery.com/contact

بین یک سلول CNC داخلی و یک فروشگاه برون سپاری تصمیم بگیرید

تنها زمانی یک سلول CNC داخلی بسازید که حجم سالانه شما به اندازه کافی زیاد باشد که هزینه ثابت سالانه هر قطعه از قیمت برون سپاری شده بیشتر باشد. زیر آن نقطه سربه سر، برون سپاری کنید. سپس تأیید کنید که هر مغازه دارای گواهینامه های مورد نیاز بخش شما و ظرفیت باز است.

مرحله 1: حجم سربه سر را محاسبه کنید

  • چی: هزینه های داخلی سالانه را جمع کنید: استهلاک ماشین، نیروی کار، برنامه نویسی، ابزارآلات و فضای کف. آن را با قیمت برون سپاری هر قطعه مقایسه کنید.
  • چرا: چه 500 قطعه بسازید چه 5000، هزینه های ثابت ثابت می ماند. حجم به تنهایی هزینه هر قطعه را افزایش می دهد.
  • چگونه: از این فرمول با اعداد خود استفاده کنید:

حجم سربه سر = هزینه داخلی ثابت سالانه ÷ (قیمت برون سپاری برای هر قطعه - هزینه متغیر داخلی برای هر قطعه)

مثال فرضی: هزینه ثابت 60000 دلار در سال، قیمت برون سپاری 16 دلار برای هر قطعه و هزینه متغیر داخلی 4 دلار برای هر قطعه. نقطه سربه سر برابر با 60000 ÷ (16-4) = 5000 قسمت در سال است. زیر 5000، برون سپاری هزینه کمتری دارد.

اشتباه رایج: نادیده گرفتن استفاده 60000 دلار فرض می کند که سلول نزدیک به ساعات برنامه ریزی شده کار می کند. یک سلول با 30 درصد استفاده، هزینه ثابت یکسانی با کسری از خروجی را دارد، بنابراین هزینه واقعی شما برای هر قطعه می تواند سه برابر رقم برنامه ریزی شده بیشتر شود.

مرحله 2: گواهینامه ها و ظرفیت را بررسی کنید

  • چی: تأیید کنید که فروشگاه دارای گواهینامه های مورد نیاز بخش شما است، مانند AS9100 برای هوافضا یا ISO 13485 برای دستگاه های پزشکی. تأیید کنید که ساعت کاری دستگاه برای برنامه شما رایگان است.
  • چرا: یک مغازه بدون گواهینامه مناسب نمی تواند برخی از بخش ها را، هر قیمتی که دارد، تامین کند.
  • چگونه: یک کپی از گواهی فعلی و دامنه آن را درخواست کنید. بپرسید چه سهمی از ساعات کار دستگاه قبلاً رزرو شده است.

مرحله 3: فروشگاه های صفحه نمایش را با یک نقاشی واضح نمایش دهید

یک RFQ فرضی نشان می دهد که چرا رسم وضوح مهم است. این بسته یک محفظه آلومینیومی کوچک با سوراخ یاتاقان، یک صفحه جفت و سه جیب داخلی را پوشش می دهد. این یک مبنا را روی صورت جفت گیری نام می برد، اما هرگز نقش مبنا را مشخص نمی کند، و هیچ شعاع گوشه داخلی نمی دهد. سه مغازه فرضی سه تفسیر را نقل می کنند:

  • فروشگاه A (فرضی): داده ها از صورت جفت گیری، از آسیاب انتهایی 3 میلی متری استفاده می کند، قیمت هر قطعه 38 دلار است.
  • فروشگاه B (فرضی): گوشه های تیز را فرض می کند، جیب ها را به EDM تغییر می دهد، قیمت هر قطعه 71 دلار است.
  • فروشگاه C (فرضی): داده ها از خط مرکزی سوراخ، از شعاع گوشه 1 میلی متری استفاده می کند، به ازای هر قطعه 52 دلار قیمت دارد.

گسترش ناشی از نقاشی است، نه از مغازه ها. یک نقشه اصلاح شده (همه مقادیر فرضی) آن را برطرف می کند:

  • داده اولیه A: صورت جفت. داده ثانویه B: B

نتیجه گیری

قوی‌ترین مقاله در اینجا مقاله‌ای است که عملی می‌ماند: محدوده را به وضوح تعریف کنید، مبادلات را نشان دهید و به خواننده کمک کنید تا با اطمینان اقدام بعدی را انتخاب کند.

ترسیم فنی مقایسه فراخوانی قطعه ماشینکاری CNC بیش از حد مشخص شده با GD&T در هر ویژگی در مقابل نقشه تمیزی که از بلوک تحمل عمومی پیش‌فرض در بلوک عنوان استفاده می‌کند و GD&T را برای یک سوراخ عملکردی ذخیره می‌کند.

ابتدا بلوک تحمل عمومی را تنظیم کنید. سپس هر بعد نامشخصی یک تحمل شناخته شده را به ارث می برد و GD&T برای چند ویژگی که تناسب یا عملکرد را کنترل می کنند، محفوظ است. این باعث می‌شود که نقشه‌ها برای نقل قول ارزان‌تر و برای ماشین‌فروشی آسان‌تر بررسی شوند.

نمودار بدنه شیر ماشینکاری شده CNC مشروح نشان می دهد که خطوط GD&T را نشان می دهد که فقط برای ویژگی های کاربردی مانند سوراخ فشاری مناسب، صفحه آب بندی و سوراخ های نصب، با سطوح غیر کاربردی که به عنوان تحمل عمومی علامت گذاری شده اند، اعمال می شود.

GD&T را فقط در جایی که یک ویژگی جفت، مهر و موم یا قرار دارد، اعمال کنید. نوارهای روی سطوح آرایشی یا غیرعملکردی، هزینه بازرسی را افزایش می‌دهند و بدون بهبود تناسب یا عملکرد، ضایعات رانده می‌شوند و می‌توانند تلورانس‌هایی را که واقعاً مهم هستند، پنهان کنند.

آخرین اخبار
صفحه اصلی
محصولات
درباره ما
تماس با ما

پیام خود را بگذارید